واویلا

بخوانید و بدانید‌

Gifat — Wed, 21 Jul 2010 23:52:05 +0000

چی‌ بنویسم آخه

بخوام از رزیتا تعریف کنم که کلمات کم میارن

۱۲۵ روز انفرادی؟ یعنی‌ هنوز بعد از این همه سال حالیتون نشده نمیتونین با ایمان مومنین مقابله کنین؟

کم کشتین؟ کم در به در کردین؟

میدونم چقدر حسرت شکستن مقاومت یک بهایی به دلتون مونده اشکال نداره… منتظر باشین….

رزیتا جان

ممکنه که هر روز جسمت به تحلیل بره اما مطمئنم که روحت از این مقاومت در راه حق شاد تر و شاد تر می‌شه خواهر عزیزت خواسته بود برات دعا کنیم اما من می‌خوام که تو برای ما دعا کنی‌…

شرمسارم که با این همه گناه روی دعا کردن ندارم اما از خدا می‌خوام که به پاکی‌ ومعصومیتت تو رو به هرچی‌ میخواهی‌ برسونه

به امید دیدار

راکی خودمان

Gifat — Tue, 13 Jul 2010 02:18:54 +0000

خدائیش چن نفر میشناسین که توی ۶۴ سالگی این قدر خوش‌تیپ باشن؟

آدمیت؟

Gifat — Sun, 11 Jul 2010 03:12:17 +0000

از همان روزی که دست حضرت قابیل گشت آلوده به خون حضرت هابیل

آدمیت مرد گرچه آدم زنده بود

بعد از آن دور گردون گشت و گشت

قرن‌ها از مرگ آدم هم گذشت

ای دریغ آدمیت بر نگشت…

دوباره سلام…

Gifat — Sat, 10 Jul 2010 03:55:26 +0000

اول از همه واستن که مخام برا خودم نوشابه وا کنم که بعد دو سال ای پسورد تخمی که برا ای وبلاگ گذیشته بودم یادم امد

معلومه که هنوز خون به مخمان مرسه

دوم از همه بگم که مو نمدنم چجوری اما دوست درم همه کسایی ره که توی ای مدت مصیبت دیدن سختی کشیدن اسیب روحی و جسمی دیدن بغل کنم…

کی گفته که بده ای کار

از دست دادن بی روح که خیلی بهتره تازه هم موقع غم هم وقت شادی بهترین شیوه ابراز نزدیکیه

اصلا” هم این قضیه ربطی به اون دختر بوره که توی “Canada Day” یک تابلو دستش گرفته بود و روش نوشته بود “Free Hug” نداره

کاش ما هم میتونستیم خیلی چیز ها رو با دید باز تر ببینیم…

خدایا به مردم کشورم وسعت نظر عطا فرما….خودت مدنی که منظور مو پغل کردن نیست….

سفارت کانادا

Gifat — Fri, 10 Apr 2009 03:00:17 +0000

کاش میتونستم این پست رو به بالاترین بفرستم بازم مگه داش مسود دعوتنامه بفرسته:
اینجا با هر ایرونی که صحبت میکنی میگه بر پدر سفارت کانادا لعنت که ویزا نداد بابام یا مامان یا داداش یا… بیاد اینجا.
از کسایی که توی ایرانن انتظاری نیست ولی اینجاییا باید بدونن اینجا توی نظام سرمایه داری فقط پول مهمه نه راه بدست آوردنش.
اینجور که من شنیدم روزی400-300نفردرخواست ویزا میکنن نفری هم 100 دلار بدن عجیب پولی میشه(از طرف دولتی میگم که سنت سنت پول جمع میکنه).
همه هم پوله رو میدن و بیلاخ رو تحویل میگیرن و دوباره میرن ته صف.
آقا اگه میخاین کار درست بشه یک ماه هیچکی نیاد جلو سفارت.. بابا بخدا هیچی توی این یک ماه برای عزیزاتون پیش نمیاد من خودم قول میدم این رو هم قول میدم که این تغییرا روی بده:
1. اول از همه سفیر عوض میشه
2. تا اعتراض بعدی به همه ویزا میدن
اما افسوس که اینا از ما زرنگترن و میدونن ما اینکاره نیستیم

علی دایی

Gifat — Tue, 04 Mar 2008 16:13:36 +0000

یادمه یک روز توی استادیوم سعدآباد مسابقه بود بین پرسپولیس و ابومسلم…
همون بازی که داش علی حنطه تور دروازه پرسپولیس و چرت علی پروین رو با هم پاره کرد…
یک استقلالی داشت علی دایی رو مسخره میکرد یک پرسپولیسی همشهری بهش گفت:
ببست او دهنت ره یره او تیم استقلال همه شان رو هم به اندزه علی دایی درس نخاندن و سوات ندرن!!!
حالا دیگه واقعا” میشه گفت:

علی دایی تنها فارغ التحصیل دانشگاه شریفه که از سرش به بهترین نحو استفاده کرده.

گمشده

Gifat — Fri, 29 Feb 2008 19:34:43 +0000

یادم میه بیست سی متر که از چارراه دکترا به طرف فلکه تقی آباد مرفتی (طرف بیمارستان نه . طرف دگه) یک پسر هشت نه سله همیشه اونجه نیشیسته بود با یک قاپون کاسبی مکرد اما دفتر مشقشم همیشه کنارش بود و وقتی مشتری نداشت تندتند مشقاشه منیوشت.
دفه اول که دیدمش گفتم ایم دره فیلم بازی مکنه رفتم تو کوکش… هی رفتم بالا آمدم پیین دیدم نه اصن کاسبی ره ول کرده دره تو تاریکی مشق منویسه… از او شب با هم رفیق رفتم اسمشم بم گفت اما الان یادم رفته…خلصه هر دفه از او طرفا رد مرفتم یک عشقلاه مرسوندم بهم…
از او شبا نزدیک ده سال گذیشته خدئیش اقد دوس درم بدونم که او الان چکار مکنه…
داش مسود نگی ای جیفات ماره کپی مکنه که ما به همی خاطره هامان خوشم…

عروسی

Gifat — Thu, 28 Feb 2008 23:30:38 +0000

مشهد که بودم دوستای مسلمونمون فکر میکردن ماها وقتی دور هم جمع میشیم آخر شب همه چراغا رو خاموش میکنیم و … بعله…
اون روزا توی عروسیا با دوربینهای وی.اچ.اس و پرژکتورهای پرمصرف فیلمبرداری میکردن و تقریبا”توی هر عروسی بعلت مصرف بالای پرژکتور فیوز میپرید و ما هم همگی غش خنده میشدیم…
یادش بخیر

118

Gifat — Thu, 28 Feb 2008 21:56:36 +0000

دیشب میخاستم به یکی از دوستای قدیمیم که تازه بعد از سالهاپیداش کردم تلفن بزنم حالشوبپرسم اما هرچی گشتم دفتر تلفنی که شمارشو یادداشت کرده بودم پیدا نکردم گفتم اشکال نداره از 118 میگیرم…
01198511118 …. بوق…بوق… راهنمای 33 بفرمایید: سلام قربان شماره آقای فلان “فلانی” ساکن قلان محله رو اگه لطف کنید ممنون میشم…
اقا این داستان 5 بار تکرارشد دو بار هم بعد از شنیدن بوق انتظار تماسم رو قطع شد!!!
خلاصه بعد از آشنایی با سه نفر آقا و خانم “فلانی” دوستم رو پیدا کردم…
نمیدونم این طبیعیه که برای یک شماره گرفتن از 118 این همه وقت و هزینه صرف کرد؟یا ما هنوز با تکنولوژی مشکل داریم؟

جانباز

Gifat — Thu, 28 Feb 2008 00:20:46 +0000

یادمه دوره راهنمایی یک روز همه دانش آموزا رو مجبور کردن که از نمایشگاهی که توی مدرسه درست کرده بودن یک کتاب بخرن که بریم بازدید جانبازها توی آسایشگاه پارک ملت…
منم یک کتاب خریدم و یا علی… به آسایشگاه که رسیدیم از بس از معلم پرورشیمون خوشم میومد رفتم بازدیدم رو از یک طرف دیگه شروع کنم:
روی یکی از تختا لبخند یک جانبازمنو متوجه خودش کرد رفتم طرفش سلام کزدم و اومدم کتاب رو بهش بدم گفت بگذارش توی کمدم لطفا”
فکر کنم همچین جا خوردم که چشماش پر اشک شد و سرش روبرگردوند منم هاج و واج مونده بودم تا اینکه جانبازی که روی تخت بغلی خوابیده بود آروم بهم گفت:
طرف نخاعی شده و فقط میتونه سرش رو تکون بده…
نمیدونم چند سال از اون روز گذشته اما هنوز دوست دارم بدونم کسی اون کتاب رو برای اون عزیز خوند یا نه ؟